July 30, 2017

Please reload

Recente berichten

Een halve eeuw James Bond

October 1, 2016

1/9
Please reload

Uitgelichte berichten

Toeristisch Oog

August 22, 2015

Ik voel me bevoorrecht met mijn baan bij de VVV. Immers, ik heb fijne collega’s, ik kan een bijdrage leveren aan een positieve ontwikkeling van Zuid-Limburg, ik kom op unieke plekken en ik ontmoet bijzondere mensen. Maar, zoals Johan Cruijff ooit zei: ‘Elk voordeel heb z’n nadeel’.

 

Inderdaad. Mijn fantastisch beroep heeft één minpuntje en dat is het volgende: ik werk ook in mijn vrije tijd. En dan doel ik niet op het feit dat ik vaak tijdens avonden en weekenden stukken mee naar huis neem of ergens acte de présence moet geven. Was dat het maar! Nee, ik heb het dan over mijn ogen die voortdurend in de observatiestand verkeren als ik ergens eet, slaap, wandel of rijd. Waar ik ook ben, altijd analyseer ik de toeristische situatie en denk daarover na. Wanneer ik bijv. thuis in het heuvelland wandel, neem ik meestal een paaltjesroute. In wezen is dat onzinnig, want ik ken de bossen inmiddels wel uit mijn hoofd. Dus ik hoef geen paaltjes te lopen om thuis te komen. Maar toch, als ik er even langs wandel en zaken controleer, heb ik me weer nuttig gemaakt. Zo ongeveer werkt dat in mijn hoofd.

 

Binnen mijn gezin hebben ze inmiddels leren leven met mijn ‘beroepsdeformatie’, zoals mijn man mijn observatiedwang typeert. Gisteren had ik weer zo’n moment dat ik met mijn toeristisch oog bezig was tijdens de vakantie. We gingen in de late middag namelijk wandelen bij de Gorges de la Carança, een spectaculaire bergkloof in de Pyrénées. Ons laatste bezoek dateerde van oktober 2003. Jaren geleden dus.

 

Gelijk bij aankomst zag ik al dat zaken waren veranderd. Er was een grote, betalende, parkeerplaats bij de start van de wandelroute aangelegd met daarbij een blokhut waar snacks en fris werden verkocht. De parkeerplaats was vol (geen goede logistiek) en we moesten wachten tot wandelaars terugkwamen. Gelijk begon ik mijn gezin al uit te leggen hoe ík dat had aangepakt als dit míjn gemeente was geweest. Mijn man zuchtte: “Daar gaan we weer...” Gelukkig reed op dat moment een auto weg en konden we parkeren. De wandeling begon.

 

Aan het einde van de tocht was ik wel onder de indruk van de grote transformatie die de wandelroute had ondergaan. En dan heb ik het niet over het verschil in temperatuur tussen 2003 en nu (20° toen,  35 ° gisteren).  Allereerst had de commune van Thués een deel van het wandelpad daadwerkelijk gecementeerd. Wellicht om de vele dames die met modieuze sandaaltjes de beroemde kloof willen bestormen wat tegemoet te komen. Op mij kwam het over alsof ik een stadspark binnenliep. Het avontuurlijke gevoel was gelijk weg. Er bleken meer moderne faciliteiten op de route aangelegd, zoals ijzeren bruggen op moeilijke passages en staaldraad om je aan vast te houden als je een stuk kloof met diepe afgronden passeert. 

 

Eerlijk is eerlijk: de aanpassingen komen de veiligheid absoluut ten goede en bieden ook plezier aan minder ervaren wandelaars. Juist hierdoor blijkt de kloof nu een grote toeristische trekker. Ik schat dat er gisteren zeker zo’n 1.000 mensen op dat pad onderweg waren. Sommigen hadden brochures bij zich waarop de route stond afgebeeld. De folders lagen hier en daar ook in de struiken. Net als lege sigarettenpakjes, waterflesjes, etc. Het afvalmanagement moeten ze in Thués dus nog organiseren. Net als toiletten. Urinedampen en besmeurde zakdoekjes markeerden namelijk donkere inhammen.

 

Enfin, de lokale economie van Thués zal beslist wel varen bij dit massale bezoek. Ik gun ze dat ook, want het gebied is arm en wie ben ik om dan te oordelen. Echter, voor mij voelde het toch wel raar om 3 uur lang in colonne een wandeling door het hooggebergte te maken. Rustzoekers vallen duidelijk niet meer binnen de doelgroep waar Thués tegenwoordig op mikt…

 

Toen ik over daarover tegen mijn man begon te zeuren, wees hij naar de overkant en zei.  

“Schatje, laat de VVV nu even los en kijk naar dat mooie plaatje!”. 

 

Ik knikte, stopte en staarde een tijdje over de kloof naar de bergen. Het weergaloze uitzicht was in ieder geval niets veranderd en nog even adembenemend!  Zie de foto! Die is het bewijs.  

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Volg ons
Please reload

Zoeken op tags