July 30, 2017

Please reload

Recente berichten

Een halve eeuw James Bond

October 1, 2016

1/9
Please reload

Uitgelichte berichten

Een halve eeuw James Bond

October 1, 2016

 

Tijdens het opruimen vond ik een doos met daarin alle 23 DVD's van James Bond, beginnend in 1962 met Dr. No en eindigend in 2013 met Skyfall. Uiteraard had ik wel eens een bond in de bioscoop gezien, maar dat het er zoveel waren, wist ik niet. Ik besloot de films één voor één te kijken en ik moet zeggen: Bond was vol verassingen. 

 

De eerste surprise was de zwartharige en waanzinnig aantrekkelijke Sean Connery. Ik kende Connery tot dan vooral als papa van Indiana Jones en als eminence grise uit The League of Extraordinary Gentlemen en vond het best confronterend om hem als jonge man te zien. Maar goed, mij viel nog meer op nadat ik mij door 50 jaar James Bond had gewerkt. Je ziet dan letterlijk wat er in die halve eeuw in onze maatschappij is veranderd.

 

Laat ik beginnen met roken. De eerste Bond rookte zich nog te pletter. Overal werden sigaretten opgestoken, zelfs in bed en in auto’s. Tegenwoordig is de sigaret bijna uit de Bond films verdwenen. Net zoals de sigaret –Godzijdank- uit ons straatbeeld is verdwenen.  

 

Het tweede wat mij opviel, was het postuur van de dames. In de jaren 60 waren de Bondgirls altijd een stuk kleiner dan James en rondborstig. Cup D was duidelijk de standaard. De ‘vrouwtjes’ van toen, waren bovendien nog echte ‘vrouwtjes’, zijnde ondergeschikt aan de man. Ze kregen petsen op de billen en hadden de mindere baantjes. Met genoegen moest ik vaststellen dat de positie van de vrouw in die 50 jaar duidelijk verbeterde. In 1995 werd Judi Dench namelijk het hoofd van de British Intelligence MI6 en vanaf die jaren hielden de Bond girls ook op om huppeltutjes te zijn, met als exponent Femke Jansen die in Goldeneye (uit 1995) letterlijk mannen tussen haar dijen fijnknijpt. Het schoonheidsideaal was inmiddels ook geëvalueerd naar lang en slank, waarbij cup B de gangbare maat werd. En het feit dat Grace Jones in 1985 als negerin  Bondgirl werd, bevestigt dat ook t.a.v. huidskleur geleidelijk iets van emancipatie ontstond. 

 

De derde grote wijziging was de thematiek. Tot begin jaren 90 was de Koude Oorlog het centrale thema van elke Bondfilm met de USA en de USSR als grote tegenpolen. De Bondfilms uit die tijd deden mij weer sterk denken aan de angst die ik voelde tijdens mijn jeugd. Er werd destijds immers met regelmaat gesproken over de dreiging van een ‘derde wereldoorlog’. Een dreiging die in 1989 plotsklaps eindigde met de val van de Muur in Berlijn, waarna de Bondfilms andere onderwerpen kregen.

 

En uiteraard maakte de techniek een stormachtige ontwikkeling door. In Diamonds are Forever uit 1971 werd de wereld bijna vernietigd door codes die op een ‘cassettebandje’ stonden. Toen ik dat zag, bedacht ik mij dat mijn kinderen waarschijnlijk nog nooit een ‘cassettebandje’ hebben gezien. Op dat moment drong het ook weer tot mij door dat wij ‘vroeger’ geen smart phones hadden. Tot de jaren 90 belde James Bond namelijk nog met MI6 vanuit een telefooncel!

 

Eén ding vind ik de afgelopen jaren overigens écht minder geworden in de Bondfilms en dat is de humor. Tot aan dit millennium was James nog charmant en maakte grapjes. De huidige James is koud en berekenend. Dit doet bij mij de vraag opkomen of het tijdperk waarin wij nu leven ook zo koud en berekenend is geworden. Zou best wel eens kunnen…

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Volg ons
Please reload

Zoeken op tags